tirsdag 23. august 2016

Skjeggut debut

Debuterande viskvinne Are
No har eg vore mellombels tilsett ved Lom folkebibliotek i nokre månader. Dette med å debutere på 3 vise kvinners blogg har heile tida vorte ymta frampå av dei vise kvinnene. Eg har grua meg litt til dette, da eg tykkjer dei vise kvinnene skriv så godt på bloggen, og ikkje minst at det er ein blogg på nynorsk. Sjølv er eg romeriking og har ikkje skrive på nynorsk sidan tida da eg sleit med "Spynorsk mordliste" på ungdomsskulen. Berre så det er sagt, så har eg blitt litt visare og noko mindre fordomsfull med alderen, og tykkjer i dag at dialekter er hjelma artigt og at nynorsk er eit vakkert skriftspråk.

I dag da eg kom på jobb ante eg fred og inga fare, før Rita spurde om eg ville sitte ved skranken eller på bakrommet. Eg svara at eg godt kunne sitte ved skranken, då eg ikkje hadde så mykje å gjera som kontorist. Men den gong ei. Dei to vise hadde stukkje hovuda saman og bestemt at nå var det på tide at eg starta blogginga. Eg prøvde å kjøpe meg tid med å si at i så fall måtte eg ha rette klede til bilete i bloggen, men Rita stakk berre heim og ordna med rette klede til fotoseansen.

Så no sit eg her, strevande med nynorsk og med magen full av sommarfuglar, med redsle for å ikkje nå opp til dei vise kvinnene, for fotoseansen og for å bruke for mykje tid på blogginga. Eg lyt fylle ut med litt om meg sjølv. Dykk veit allereie at eg er romeriking (og at eg difor held med LSK i fotball). Det de ikkje nødvendigvis veit, er at eg har vore i Ottadalen sidan 2007, og at eg allereie fyrste året lærde kva "solv" og "hafeille" tyder (mange takk til karane på Stokk & Stein AS for brei dialekt, og Asbjørn Dagsgard for boka "Målet i Lom og Skjåk"). Det har derimot teke omlag 8 år før eg fekk taket på talordet "to". No veit eg at det er tvo gute, tvæ jento og bau tvau.

Ellers lyt eg nevne at eg er over gjennomsnittet oppteke av musikk og teikneseriar (dette er tema eg sikkert kjem attende til i seinare blogginnlegg), at eg har opparbeidd ei diktsamling på utedassen på hytta for å bli betre kjent med norsk poesi, og at eg brukar mykje av fritida på å kaste sendeplater med Flåklypa Sendeplatelag på Medalen Diskgolfbane i Bøverdalen. Eg høyrer på lydbøker kvar gong eg kjører over ein halvtime, og eg tykkjer "Sopranos" er den likaste tv-serien eg nokon gong har sett. Norske Motorpsycho er for meg det beste bandet i verda, Christopher Nielsen, Frank Miller og Neil Gaiman har laga dei beste teikneseriane, Kjell Askildsen, Levi Henriksen, Arto Paasilinna og Terry Pratchett er blant favorittforfattarane. Og eg likar dikta til både Tor Jonsson og Jon Hjørnevik.

3 vise kvinner
Eg trivst hjelma godt på Lom folkebibliotek, og eg vonar at eg etterkvart skal nå dei vise kvinnene opp til skjørtekanten i kunnskap og formidling av litteratur og kultur.

Debuterande viskvinne
Are

tirsdag 16. august 2016

Diktardagar. Diktar dagar. Diktardågå.

Tor Jonsson og "Bygda" tema
for Diktardagar 2016.
Turiststraumen er i ferd med å stilne på Bergom. I går da sjefen og eg fann ut at biblioteket var stengd og at vi i grunnen var veldig lei tørre knekkebrød og beisk traktekaffi, leiddest vi åt over brua og inn i freistingar og tok sikte på det vidgjetne bakeriet på andre sida av elva. Men den gong ei. Vi kom til stengd dør. Og når personalet på bakeriet har hatt si velfortente sommaravslutning og for ein dags skuld har låst dørene, veit vi at nok ein sommar er over og at skule, kvardag og tytingsesong ventar.

Og like sikkert som at tytingen blir raud, er det at Diktardagar går av stabelen i Lom, Skjåk og Vågå frå 1-4. september. I år er det hundreårsjubilant Tor Jonsson og tema "Bygda" som får størst merksemd under festivalen. Dagane blir opna med Jonsson-framsyning på Nordgard Aukrust der skjemtegauken Jonsson kjem til sin rett i ord og tonar framført av Aslak Brimi, Hildegunn Hovde, Even Lusæter og Stein Magne Eggen. Fredag spelar Wenche Strømdahl, Hallbjørn Rønning og Jarl Strømdahl frå Trøndelag teater Berre kjærleik og død av Ingar Sletten Kolloen i Skjåk, før Fossheim hotell vartar opp med Diktarmiddag.

Seminaret laurdag er i all hovudsak vigd til tema "Bygda" der Kjartan Fløgstad innleiar med foredraget Norske pennestrøk. Der litteraturen skriv seg frå. Vidare er bygda i populærkulturen, bygda sett frå forskarhald, bygdeutvikling og bygda i framtida tema for foredraga til Marit Aakre Tennø, Mariann Villa og Dag Jørund Lønning. Andreas Hompland og Håvard Teigen leiar seminaret.

Prøysen-biograf Ove Røsbak dreg liner mellom jubilant Jonsson og Alf Prøysen og held årets Tor Jonsson-foredrag ved Stuslegstugu. Laurdag kveld er det festkveld med Hans Børli-entusiastane Sigbjørn Johnsen og Erik Lukashaugen, sistnemnde saman med vår lokale dragspelar, Stein Magne Eggen. Henning Sommerro og John Pål Inderberg er med, yngre krefter frå musikk- og kulturskulane i dei tre bygdene er med, og vi får sjå elevar frå Lom ungdomsskule dramatisere "Liket" av Tor Jonsson.

Berre kjærleik og død, oppsetting med skodespelarar
frå Trøndelag teater under Diktardagar. På Det Norske 24. august.
Laurdagen blir avslutta med bokbad der Magnhild Bruheim skrubbar dei tre forfattarane Guri Sørumgård Botheim, Jens Kihl og Kjartan Fløgstad. Guri, opprinneleg Lesjajente, kom med den kritikarroste diktsamlinga Heime mellom istidene tidlegare i år der ho skriv om det å flytte frå bygda, bu i utlendigheit i byen og lengte heim. Kjartan Fløgstads lange og rike forfattarskap vil vera kjend for dei fleste. I år kom han med boka Etter i saumane. Kultur og politikk i arbeidarklassens hundreår. Jens Kihl er journalist i Klassekampen. Dei siste åra har han reist rundt i heile vårt langstrekte lang og besøkt alle kommunane. Det kan bli bok av slikt, og det vart det. Seinare i haust kjem den store boka om kommune-Noreg. Elevane på ungdomsskulane i Lom, Skjåk og Vågå og elevane på den vidaregåande skulen i Lom får også besøk av kommune-Jens som òg er nestleiar i Noregs Mållag. Svært gledeleg er det også at mållaget har lagt haustseminaret sitt til Lom desse dagane for å sjå om dei møter på sjølvaste bygdedyret.

Sundag blir det Tor Jonsson-messe i Lom stavkyrkje med sokneprest Einar Gelius, Lomsklangen og Sigmund Bråtet. I Skjåk blir det festprogram for ein annan hundreårsjubilant, Aslaug Høydal, der Sol i skuggeskog, Magnus Lilleengen, Magnhild Bruheim, Skjåk songlag og Endre Skjåk opptrer. Elles blir det litterære lunsjar med forfattarane på Bokhandel'n kafé i Vågå og på Bakeriet i Lom laurdag. Programmet for Diktardagar er klart, og vi klappar for billettbestillinga som er i full gang. Så håpar vi å sjå rett så mange av dykk på biblioteket desse dagane òg! Åss gler åss!

Aslaug Høydal 100 år


Rita

tirsdag 9. august 2016

Ein kjapp ein

I.P.P.
Hausten er over oss med regn og røsslyng, rot og rydding. I dei solvarme sommardagane som ligg bak oss, har Rita Sommarvikar saumfare kvar einaste bok i fagavdelinga med sitt lærde studentblikk, medan vi andre har gått halvnakne i fjellet og kasta ekko mellom sleipe bergveggar. Ho har vurdert og kassert, handtert og magasinert. Eller rettare; ho har flytta bøker frå hyllene og inn på kontorgolvet. For ein stuttføtt liksomsjef er det såleis no berre flaks at broksaumen held i luftige fotlyft over meterhøge hinder som lyt forserast før ein kan innta komfortabel stilling i sjefskrakken. Men trøyste meg, kor godt det er å ha denne kapasiteten attende! Likast av alt er at ho vil gle oss med sitt selskap heile 40% av arbeidsveka denne vinteren!

Sommarvikar i drift
Lom folkebibliotek går elles spennande dagar i møte, då nytilsetting av ein formidlar er rett rundt hjørnet. Etter at den tredje viskvinna i vår fann det likast å bli bestemor bortimot på fulltid, har vi fridd på folket etter ein kreativ formidlar vi kan få med oss på laget vidare. Med ei utlysing på kun 30% stilling rekna vi med at vi fekk avgrensa søkjartal til jobben, men med eventyrleg utlysingsstunt sett i regi av ein kreativ informasjonskonsulent, strøymde søkjarbreva inn! Heile 22 interesserte frå fjern og nær meldte seg, og vi er gledeleg overvelda av merksemda som vart rundt denne stillinga. Vi ønskjer den nytilsette velkomen i kollegiet, kven det no måtte bli!

Dei neste dagane må også skulane få sine friarbrev, så vi får lister over bibliotekbesøk og bokpratar inn på planen for det komande halvåret. Det kjennest godt å vera i drift att, og vi går verkeleg hausten ljost i møte.

I mellomtida grev vi oss inn på både den eine og den andre bokskatten medan vi ryddar vidare...

Kjapp bloggar: Merete

tirsdag 26. juli 2016

Såmmårdagbok

Vi har gått inne i hundedagane. Dette markerer vi i dagens blogg med nokre spreidde notat frå sommardagboka til ein bibliotekar.
  • 8. juli: Ho (7) gler seg til mamma får ferie, for da skal dei til Sværri (utan framtenner)! Men fyrst skal ho heim og lesa for kaninane.
  • 8. juli: Nå blir det Egeland og campingvogn! Mann (47) med sitt breiaste ferieglis.

  • 11. juli: Ingen, ikkje ein gong dei vise kvinner og menn på biblioteket, hadde tippa at Portugal skulle vinne. Vi måtte difor trekkje blant dei 8 som hadde vertsnasjonen Frankrike på 2. plass i EM i fotball. Ingrid Sveinhaug Marstein var dyktig og heldig vinnar av konkurransen.

Gratulerer, Ingrid!
  • 11. juli: I dag har eg lese "Engel i snøen" av Anders Totland. Det synest eg du skuille gjera òg.

13. juli: Det skal ikkje stå på armband!
  • 13. juli: I dag går dei aleine. To små, fine frøkner fyller biblioteknettet med lydbøker: - Åss må låne mange for åss ska kjøre langt! Heilt åt Vimmerby!
  • 13. juli: Ver. Så. God! Jente (8) leverer høgtideleg sitt 100+-skjema. 5 bøker på meir enn 100 sider! Det blir gult armband og stolte ungar av slikt.
Og kunst til bibloteket, Det norske bibloteket, faktisk!
  •  14. juli: Lånte ut "Mi briljante venninne" og "Stoner" i løpet av dei fire fyrste minutta. Fin kombo! Det teiknar til å bli ein bra dag på biblioteket.
  • 14. juli: Bekymringstelefon: Lånar har sendt to bibliotekbøker med ein som skulle levere: - N æ professor, skjøna du, så tenkte det var best å sjekke.
  • 14. juli: Familie frå Oslo fortvila over nedlagt bokhandel i Lom. 11 bøker og ein times bibliotekfryd seinare toppa dei besøket med (trommevirvel) BIBLIOTEKBOKSAR!

  • 15. juli: Var eg ein gud, ville eg skapa ei stillare verd. Der skulle alle linnea.

  • 15. juli: Avslutta bibliotekdagen med å låne ut "Gulldronning, perledronning" og "Ravnene", "Annas himmel" og "Morkels alfabet". Da tek eg knipe ta helg! (Dette er altså eit knippe aldeles nydelege bøker. Så er det sagt.)

  • 19. juli: Ei Siss-jente var innom.
19. juli: Blant verdas vakraste måtar å starte ei bok på? Ja
  • 20. juli: Har akkurat lånt ut "Historien om fru Berg". God tru på at ein ny Rishøi-fan snart ser dagens ljos. Fryd. 


21. juli: Biblioteksåmmår. Såmmårbibliotek.
  • 26. juli: I serien Store og stille gleder for ein bibliotekar, har vi i dag kome til det å sitja i skranken og høyre småprat frå eventyrkroken frå ein bestefar som puslar puslespel med barnebarnet og kameraten til barnebarnet.

Neste veke overtek mine to medsamansvorne styringa, brunbarka og opplagde som berre duracellkaninar og bibliotekarar i sin beste alder kan vera. Sjølv har eg planar om å legge meg til lading i öppnare landskap. So long!

Rita

tirsdag 19. juli 2016

Kvar vart det av litteraturen i alt mylderet?

Etter blogginnlegget førre veke der vi skreiv om den nye stillinga som formidlar, gjekk det ikkje lange stunda før vi hadde journalistar på tråden. Dette var spennande! Om han kunne koma på raude rappen? Om eg kunne få tak i den ferierande smedfruga? Ja, ho hadde sikkert slikt å gjera. At vi ikkje hadde strigla oss og stilte i pentyet? Tullprat! Ok. Så fekk han koma. Klart vi ville prate om det vi brenn mest for. Den ferierande vart henta ned frå fjellet i hui og hast, fekk på seg flyssa og sat her sommarbrun og smørblomeblid på stubben da journalisten ramla inn døra med kamera og mikrofon i vilden sky. Vi hadde ein lang og triveleg prat, og i går kom det ferdige resultatet på Radio Morgonkvisten 1.50.30 ut i sendinga. Etter å ha utveksla nokre korte meldingar med den ferierande, konkluderte vi med at resultatet vart aldeles lugumt. Vi set pris på at NRK også hadde intervjua leiar i Norsk bibliotekforening, Mariann Schjeide, og dagleg leiar i Norsk forfattersentrum, Ingvild Herzog, om formidling i bibliotek. Men dette er eit tema ein alltid kan tenkje seg å seie enda litt meir om, og det nyttar ein høvet til her.

Ut av hylla!
Vi startar med litt historikk. Da eg begynte som biblioteksjef i 1999 hadde vi fortsatt katalogkort i papir. I helgene hadde eg med utlånskorta heim, såg over bunken og skreiv ut purringar. Vi hadde nesten berre bøker på biblioteket og nokre lydbøker på kassett. Etter det har eg vore med på ei forrykande utvikling. Biblioteka har vore utviklingsorienterte. Det skal vi ha! Vi har prøvd å følgje med i tida og svara på behov som har oppstått i samfunnet. I mi tid som biblioteksjef har vi vore gjennom biblioteket som studiesenter og læringsarena, Lær data i biblioteket, Spill i biblioteket, biblioteket som møteplass, integrerings- og debattarena.

Så gjekk vi på kurs og lærte å selja oss. Folk frå Næringslivet fortalte oss at biblioteka tapte kampen om kundane om vi skulle fortsetja å stå fram som grå og kjedelege med hyller stappfulle av gamle granitolinnbundne bøker og tilsvarande bibliotekarar. Vi måtte vera offensive og frampå. Vi måtte marknadstilpasse oss. Vi måtte bli meir som bokhandlane, redusere samlingane, opening the book og vise framsider; rett og slett bli meir innbydande og sexy.

Så kom litteraturhusbølga og biblioteket vart arrangementsarena, og dei siste åra som biblioteksjef har eg takom til følt meg meir som eit eventbyrå enn som bibliotekar. Eller om det er dette som er å vera bibliotekar nå og i framtida.

Mange har vore aktive og utadretta og gjort biblioteket til ein sentral instuitusjon i kommunane. Det er av det gode i ei tid med hardt pressa kommuneøkonomi. Politikarane vegrar seg meir for å røre ved budsjetta når institusjonen er aktiv, veldriven og viktig for mange. Alt har vore tilpasningar til samfunnsutviklinga for å gjera biblioteka aktuelle, interessante og trekkje folk, helst også nye brukarar og brukargrupper. Alt dette er vel og bra. Vi vil jo at biblioteka skal vera attraktive og bli mykje brukt. Men iblant spør eg meg; kvar vart det av litteraturen i alt mylderet?

Samstundes har heile bokbransjen blitt meir marknadsorientert. Dei store forlaga har kjøpt opp dei små. Vi har fått "Rema-bokhandlar" med lite utval og mykje dilldall. Kriminallitteratur og internasjonale bestseljarar har blitt meir og meir dominerande. På starten av 90-talet var dei mest utlånte bøkene i biblioteka ei blanding av verdslitteratur, norske klassikarar, prisløna litteratur og lettare litteratur innan kjærleiks- og spenningssjangeren. Bokklubbane stod sterkt og stod for opptil 70% av salet av norsk skjønnlitteratur. Fleire av bøkene som toppa utlånsstatistikkane i biblioteka, var nok blant månadens bøker i bokklubbane. Dette var bøkene folk prata om. Dagens bestseljardominans påverkar også den gjengse oppfatninga av kva som er verd å lesa. Lesevanane har endra seg. Det er bestseljarane folk ser omtala i avisene. Det er desse dei pratar med naboen eller kollegaen om. Det er bøker som er lette å like for mange og dei høver godt til underhaldning og avkopling. Det er ofte desse bøkene lånarane spør etter. Det er fullt forståeleg, og eg klandrar korkje lånarar, Jo Nesbø eller Cecilia Samartin for dette. 

Vi treng ikkje front bestseljaraar
på biblioteka. Dei spør lånarane
etter sjølve.
Men det er med bøker som med menneska. Det er ikkje alltid at dei som ropar høgast bør få all merksemd. Det er så mange bøker som blir ståande i hyllene heile sitt bibliotekliv. Det er også dei som aldri kjem ut av kartongane. Det er bøker som får lite merksemd, bøker folk ikkje veit om som fortener eit større publikum. Det er desse vi på biblioteka har eit særleg ansvar for å prate ut av hyllene. Eg håpar at denne tematikken skal få større merksemd i biblioteksektoren, at det å drive aktiv formidling som lova pålegg oss, skal bli ei uttalt hovudsatsing. Å drive aktiv formidling er svært ressurskrevjande for små bibliotek med 1-3 tilsette. Korleis skal desse utfordingane løysast i praksis? Eg drøymer om ei satsing på biblioteket som litteraturarena der bibliotekarane har avsett tid til å sette seg inn i ny litteratur, der det er naturleg å drive prøvesmaking i arbeidstida, der lånarane forventar og får som vane å få gode tips til litteratur, der litteratur er tema på kurs og konferansar, der det finst støtteordningar for bibliotekarar som vil ta etterutdanning innan litteratur og formidling, der det blir satsa skikkeleg på kjerneverksemda i biblioteka. Eg drøymer om ein bibliotekbransje som set litteraturen i høgsetet der biblioteka, store som små, er kvalitetsinstitusjonar for litteraturformidling. Den unnselege litteraturen treng dette meir enn nokon gong. Den noko eldre litteraturen også, så han ikkje forsvinn ut av alle samlingar og går i gløymeboka. Biblioteka, mange med ørande små ressursar, treng å samle seg og spisse kompetansen inn mot litteratur og formidling. Kvalitet går aldri av moten. La oss bli enda betre og best på litteratur igjen.

Rita

tirsdag 12. juli 2016

Bli med oss og prat bøker ut av hyllene!

Bestemor på heiltid.
Det vil vera ei sterk overdriving å seia at den tredje viskvinna har lagt inn årene, for det har ho aldeles og heldigvis ikkje. Det er rettare å seia at ho har gått inn i bestemødrene sine rekkjer på heiltid, noko vi trur både liten og stor og bestemor vil ha stor glede av i tida som kjem. Vi som knapt veit opp og ned på eit pensjonspoeng, håpar ho vil fortsetja som superbrukar av biblioteket og dele boktips og leseopplevingar med oss. Det er få som har lese så mykje og så variert kvalitetslitteratur som denne viskvinna opp gjennom åra, og vi kjem til å sakne bokkunnskapen og bokpratane som vi ofte starta dagen med. Her kan det vera på sin plass å putte inn ei setning om at sjølv om skranketurninga blir mindre spretten, og sjølv om tyngdekrafta herjar ubønnhørleg med bibliotekarskrottane, så blir dei eigentleg berre betre og betre med åra. It takes a long time to grow a very good librarian. Det kan vi tenkje på i motlause stunder, vi bibliotekarar som byrjar å dra på både år og anna. Vi sender ein stor takk til Torill for innsatsen, for trivelege år i lag, og håpar ho blir ein flittig gjest på biblioteket. Vi skal ha fløytepulveret klart.



Dette betyr at vi er ute etter å finne ny viskvinne eller vismann. Vi søkjer ein bibliotekar som kan prate bøker ut av hyllene til både små og store. Vi legg særleg vekt på god kunnskap om litteratur og gode formidlingsevner, og føyer til i all ubeskjedenheit at arbeidsmiljøet er fullt på høgde med dei beste både i innland og utland. Vil du vita meir om jobben, klikk på biletet under og sjå den eventyrlege utlysinga! Starring: Merete Byrøygard, sjefsbibliotekar Lom folkebibliotek. Regi og ansvarleg produsent: Ola Rossehaug, informasjonsansvarleg Lom kommune. Vi set stor pris på søknaden DIN! Frist: 28. juli.

Rita

mandag 4. juli 2016

Frå Lom til Lombardia

Lom i utfart.
Nokre bibliotekarar gjer unna ferien før andre får sukk for seg. Det var forresten nokså fort gjort. Ei veke som seg hør og bør for studentar. Turen gjekk frå Lom til Lombardia. Her skal eg dele nokre bibliotekrelevante høgdepunkt med dykk.

Det er skade å brenne så fager ei bygd! Dette utbrotet kom frå Olav den heilage da han i 1021 stod på toppen av Stavebrekka og skoda utover Lomsbygda. Nokre, særleg skjåkverar, vil ha det til at han såg mot Skjåk, men den diskusjonen tek vi ikkje her og nå. Det var forresten før det vart populært med kommunale skilsmisser, så dei to levde lykkeleg i lenker fram til 1866. Anyways, Olav brende ikkje bygda. Han viste seg frå si mest diplomatiske side da han trefte på Torgeir den gamle på Garmo. Torgeir let seg velviljug kristne mot einerett på tess'fisk. Fisken på Tesse er ein særs raudkjøta og god fjellaure, så surra i rømme med graslauk og med raspa gulrøter til, kan ein godt forstå kroppen. Garmo stavkyrkje vart sett opp, og jotunfolket vart, iallfall delvis, kristna. Interesserte kan lesa meir om dette i Snorre. Poenget var at det kan verke meiningslaust å forlate så fager ei bygd nå på sommarstid. Her ser de Lom ved avreise.

All good librarians read good books, har eg høyrt, så etter å ha tråla reisehandbøker, fall valet på retteleg opprinneleg lombardisk litteratur. Inne på magasinet stod sjølvaste Vergil med Lom Folkeboksamling og Norsk kulturfond-merking frå 1967. Aeneiden er eit romersk nasjonalepos som fortel om helten Aineias seglas frå Sicilia via Nord-Afrika til Lavinia, forløparen for Roma. Aineias oppdrag frå gudane var inkje mindre enn å grunnleggje Romarriket. På seglasen driv han først i land i Nord-Afrika, and the moon hits his eye like a big pizza pie når han møter den kartagiske dronning Dido. Etter at plikta vinn over kjærleiken og Dido går på bålet, kjem han til Italia og fullfører sitt guddommelege oppdrag. Vergil blir ofte referert til som den romerske nasjonalskalden, og Aeneiden er eit verk som har inspirert forfattarar verda over i 2000 år.





Pan i godt selskap.

Vel framme i Lombardia var ein av dei fyrste ein gjekk seg på i Milanos gater Knut Pedersen av Skultbakken. I byens mest fornemme og eitt av verdas eldste kjøpesenter, Galleria Vittorio Emanuele II, i bokhandelen Rizzoli Libri, lyste ei særs vakker utgåve av Pan mot meg. Det er i slike stunder ein må le litt inni seg, tenkje på den bratte Skultbakken med berre "nogen få geitfor" og han med sine 252 skuledagar som var "tilfældig født" i Lom eller Vågå, og konstatere at han går sine eigne romanfigurar ein høg gang.

Bibliotekar i Galleria Vittorio
Emanuele II, omkransa av det
hottatse innan haute couture.

Slik har litteraturen gått frå Lom til Lombardia og frå Lombardia til Lom, Vergil og kulturfondutgåva av Æneiden frå 1967 på eit lite landsens bibliotek i Norge, Glahn og Edvarda i ein fornem bokhandel i Milano. Slike litterære vandringar er det fint å tenkje på. Det kan vera at bibliotekaren har meir på hjartet, så ho ser ikkje bort frå at det vil koma fleire lombardiske reisebrev i løpet av sommaren.

At mine to medsamansvorne ligg og slangar seg rundt om i verda eller restaurerer gamle hus og hytter, kva veit eg, betyr fire veker i einsam majestet bak skranken. Dette kan bli i overkant, så eg håpar at folk frå nær og fjern tek turen innom. Bøkene vil også gjerne ut av hyllene, ut i sommaren. Velkomne skal de vera!

Rita